maandag 2 januari 2017

Christelijk Naturalisme

Zoals het er naar uitziet zijn we natuurlijke wezens, op zoek naar God; we zijn geen goddelijke schepselen, in de natuur afgedwaald van Gods leer. (Je zou, dit verschil indachtig, kunnen spreken van 'christelijk naturalisme').

18 opmerkingen:

RV zei

Aan Jan-Auke

Eerder en elders heb ik twee soorten naturalisme onderscheiden:
- de nulvariant van het naturalisme en
- de plusvariant van het naturalisme.

Het christelijk naturalisme is dan een variant van de plusvariant van het naturalisme. Immers, er zijn ook andere varianten van de plusvariant mogelijk.

De nulvariant van het naturalisme zegt: de natuur is alles wat er is, en het objectief transcendente is onmogelijk.

De plusvariant zegt: ja, we leven met elke vezel in de natuur maar via persoonlijke subjectieve zelftranscendentie is het mogelijk om een glimp op te vatten van het objectieve transcendente, dat op zich niet onmogelijk is.

Persoonlijke zelftranscendentie is het uitstijgen boven de natuurlijke rede en aldus ook boven de zogeheten natuurlijke theologie.

Maar mijns inziens komt men met de persoonlijke zelftranscendentie, met de persoonlijke ontkadering, niet verder dan het niets, het nirvana van het boeddhisme. Zelftranscendentie leidt letterlijk tot niets. Maar als hersengymnastiek heeft het zeker zijn waarde.

Nu kan men tegenwerpen: je moet ook dat beleefde, ervaren niets proberen te ontstijgen. Maar hier laat mijn mentale lenigheid mij in de steek. Bij mij leidt niets tot niets.

Komen mijn korte opmerkingen in de buurt van wat je wil zeggen?

RV

Jan-Auke Riemersma zei

RV, je kunt eindeloos veel varianten van het naturalisme onderscheiden: dat werk is zelfs al voor je gedaan: hoe fijn en prettig kan het leven zijn! (zie bijv. Mario De Caro, Naturalism).

Wat interessanter is: waarom geloof jij dat het naturalisme (nulvariant, om in jouw termen te spreken) kan worden verdedigd?

Uiteraard kan een mens allerlei persoonlijke redenen hebben om een bepaald wereldbeeld aan te hangen, maar die doen niet ter zake (varierend van een verkeerde opvoeding tot een leraar die je bent gaan haten).

De kans dat de mens de werkelijkheid naar waarheid representeert is, gegeven onze evolutionaire ontstaansgeschiedenis, vrijwel nihil. Al onze kennis rust op een drietal fragiele, basale logische regels die, voorzover wij het weten, niet universeel geldig zijn- maar waar we desondanks, willen we elkaar en onszelf enigszins kunnen begrijpen, wel steeds gebruik van moeten maken.

Ik begrijp eenvoudigweg niet hoe iemand het naturalisme serieus kan verdedigen (nulvariant).

Het zou fijn zijn als je me eens een paar deugdelijke, cognitief waardevolle argumenten zou willen geven- aan psychologische constateringen (van transcendentie krijg ik hoofdpijn, ik ben mentaal niet lenig genoeg, enz) heb ik -als filosoof- niet zoveel (ze zijn natuurlijk wel interessant, dat moet ik toegeven).

Bert Morrien is uiteindelijk niet veel verder gekomen dan 'het naturalisme -incluis logische denkwijze- is de meest bruikbare manier 'voor mij (=Bert). En heeft daarna nooit meer inhoudelijk gereageerd :)

Misschien dat jij het er beter van afbrengt: zet 'm op. Ik wil die voortreffelijke argumenten van de naturalist (nulvariant) wel eens horen!

Shiwa zei

Waarom zou een "natuurlijk wezen" (wat dat ook zou wezen) op zoek zijn naar god?
Neem de taoist, die kent geen god. Hij tracht een te zijn met de natuur. Hij zoekt niks. Hij beoefend woe wei: het doende nietsdoen. (streefloos zijn)
Dat is dus een naturalist nr x.?
Of neem de Boeddhist, die kent ook geen god, hij tracht (of is) onthecht (te zijn). Aan de circelgang van de reïncarnatie te ontsnappen en "uitgeblazen" te worden. (nirwana=uitgeblazen) Naturalist y ?

Egbert zei

@Shiwa: de Taoïst hanteert ook weer zijn eigen concept evenals de Boeddhist.

Een visie op het Taoïsme:

https://johnhacking.wordpress.com/2014/08/05/groots-en-meeslepend-leven/


Jan-Auke Riemersma zei

Shiwa, ik loop wat achter op jouw commentaren- neem me niet kwalijk. Het is weer school...

Over het taoisme: het is misschien niet zo dat de taoist God zoekt, maar ook de taoist kent zijn superconcept (het tao is immers een superconcept,- ik heb er onlangs nog uitgebreid de literatuur op nageslagen nav een discussie die ik vorig jaar hierover had. Je vindt deze gedachte overigens ook in het nieuwe boekje van Puet.)

Feitelijk is dat het punt: iedereen die meent dat religieuze superconcepten naar iets in de werkelijkheid verwijzen is géén naturalist.

Voor wat betreft het Boeddhisme moet ik even passen.

Shiwa zei

Jan,
"iedereen die meent dat religieuze superconcepten naar iets in de werkelijkheid verwijzen is géén naturalist."

Dus als ik stel dat de werkelijkheid uitsluitend en alleen bestaat uit energie (=substantie) (dus een monisme) dan ben ik geen naturalist?

Ik ga er dan vanuit dat die energie in zeer vele "aggregatie" toestanden en soms "vormen" voorkomt.

voorbeeld:
Net als H2O in ijs, water en waterdamp voorkomt maar toch in essentie hetzelfde is. Het kan gas zijn zonder vorm en neemt elk volume in; een soort "geest".

In het andere uiterste is het ijs met diverse soorten sneeuwkristallen en amorf ijs in allerlei vormen op grote schaal. "Lichamelijkheid."

Er is geen geest-lichaam dualiteit met zijn probleem: het is een monisme.

En die toestanden gaat in elkaar over, en beïnvloeden elkaar wederkerig. Eeuwigdurend zonder begin en eind: eindeloze cycli.

Nu over de "energie" als substantie van alles.
In zijn grove vorm kennen we het als materie, en dan elektrisch/magnetische energie, dan "prana", de levens-energie, en de emotionele energie. enz enz: we hebben dan een wereldbeeld van zeer vele elkaar doordringende werelden.
Dit is de buitenwereld.

(ontleent aan het meerwerelden model van de gnostici en ook bij de boeddhisten)(je kan het ook zien als elkaar doordringende hemelen en hellen met onze zintuiglijke fenomenale wereld in het centrum)(elk creatuur ego vind natuurlijk dat hij in het centrum staat)

Maar nu komt het !
De binnenwereld.

De (symbolisch als water) "waterdamp-toestand" van de energie.

Ik noem:
De wijsheid, het bewustzijn, de creativiteit en de waarnemendheid zelve. Dat zijn dan ook vormen van zeer zeer fijne energieën.

Nu stel ik dat dat alles in een cyclus van een veld-causaliteit is verbonden (door de dimensie van chronologische tijd) met de resultaten van de eigen innerlijke perceptie.

(Mensen zijn dan ook tijdelijke verschijnselen in de tijd zonder wezenlijke essentie.) Creaturen.

Het 'superconcept'(?) kent geen god (tenzij als bestaande uit energie in een hogere wereld met een "hoger"ego")(die god doet gewoon mee in de draaimolen van de causaliteit) (is ook een creatuur)(zoals de mens ook een samengesteld wezen is uit innerlijke en uiterlijke energie)

Het superconcept kent verder geen doel, alles is een spinsel van energieën, zelfs ethiek en schoonheid. De uiterlijke wereld is een gevolg van de innerlijke wereld. Er zit alleen een vertraging in van het causale proces (karma).

Religie is een poging van het 'her-verbinden' van de lagere 'gevormde' energie met de hogere 'ongevormde' energie. Dat gerealiseerd wordt met de "dood" van het creatuur.

(creatuur van de energie zelve)

Is dat nu materialistisch?
Of idealistisch?
Of naturalistisch?

Shiwa zei

Jan.
Het komt misschien vreemd over.
Maar ik wijs op de kabbala, de gnostische speculatie's, de 7voudige samenstelling van de wereld bij de boeddhisten en de antieke Egyptische wereldbeelden.
In al dit soort systemen is er; Ein Soph, of genaamd leegte/volte, zeg maar de nog ongeworden onkenbare potentialiteit.
Vandaar uit emaneren "Zelf", Atman Brahman, Geest en Stof, wijsheid, het denken, enzovoort. Er ontstaan zelfbewustzijn , goden, mensen, demonen. Allemaal samengestelde wezens: creaturen door een actieve vorm van energie: creativiteit.

In dit "superconcept"(?) past materialisme (alles is substantie en causaliteit). Ook past er idealisme: de wereld wordt gevormd doordat de perceptie een causale rol speelt binnen een gelaagdheid in de natuur van het bewustzijn.

Ik schrijf dit, om aan te tonen dat dit superconcept in diverse culturen en tijden bestaat. Dus niet zomaar als onzin kan worden verworpen.

Hoe plaats ik dit, t.o.v. theïst en atheïst of naturalist en ? (christen?)
Hartelijke groet.

Shiwa zei

Nog ff, Atoem betekent in het Oud-Egyptisch het zijn, het al of het niets.

Jan-Auke Riemersma zei

Shiwa, het zou in ieder geval een religieus superconcept zijn als je denkt dat alles voortkomt uit energie.

Klopt het dat jij aanneemt dat 'energie' er eenvoudigweg altijd is?

Komt onze geordende werkelijkheid voort uit 'energie'? Of bestaat de werkelijkheid uit energie en is dat wat je er over kunt zeggen?

Het concept energie is een beetje te vaag om het preciezer te kunnen determineren.

Shiwa zei

Jan.
Als gnostisch voelend, rationeel agnost en tamelijk goed thuis in de fysica, ga uit van een monisme. Ik noem dat energie, die zoals eerder beschreven, informatie kan dragen. Ik ga ervan uit dat tijd en ruimte een uitstraling of "emanatie" daarvan is. (dat is wel snel gezegd hè)

Ik zou daarom dus niet stellen dat energie er "altijd" is maar dat onder andere onze tijd en onze cartesiaanse ruimte een soort product/lidmaat/deel/uitvloeisel/manifestatie is van dat onkenbare monisme. Hoewel ik nu meteen merk dat woorden tekort schieten: mijn ervaring is dat het 'volmaakt', leeg, tijdloos en eeuwig tegelijk is en niet-is.

Ik verwijs dan bijvoorbeeld naar prof Ulrich Libbrecht die energie en informatie als basis gebruikt voor zijn comparatieve filosofie.

Als ik het over energie heb, dan bedoel ik daarmee wat ik zelf daarvan kan waarnemen en wat er in de moderne fysica onder verstaan wordt.....!Maar tevens datgene (als verlengde hiervan) wat nu nog niet ontdekt is.

Ik zie de theorieën hierover als waardevol maar principieel ontoereikend omdat de diepste essentie niet gekend of ervaren kan worden. (mijn rationeel agnosticisme)

Toch, vanuit de gnosis (mijn gevoels-kennen) en gevoelsmatig verstaan van de geheime taal van de mythen (die soms ontroering oproept) kan ik analogieën, gelijkenissen en paradoxen aanreiken die eenzelfde gevoel kunnen oproepen.

Beide methoden: ratio en gevoel dienen tezamen te werken.

Je stelt citaat:
"Het concept energie is een beetje te vaag om het preciezer te kunnen determineren."

Met deze zin maak je duidelijk dat je geheel en al binnen het 'rationele kennen' blijft: je hebt het over woorden als "concept, vaag, precies en determineren." Dat zijn woorden die ik verwijs naar het (wat ik noem) de mentale wereld. (de wereld der gedachten die -natuurlijk- ook uit energie en informatie is opgebouwd)

Ik voel warmte, ik zie licht, ik voel versnelling, ik voel (soms) Chi (bij tai chi), ik voel warmte in chakra's, ik voel koude, ik ervaar duisternis. Daarnaast ken ik de theorie van potentiële energie, kinetische energie, kernenergie, de elektromagnetische energie. Ik heb er mee gerekend, transformators ontworpen, digitale en analoge systemen enz enz.

Ik heb het dus niet over een concept, maar iets dat we kunnen ervaren met onze zintuigen en ook waarover we theorieën hebben. Voor een fysicus is het duidelijk wat energie is. En die theorieën worden steeds weer verfijnt en verbeterd. Hetgeen bewijst dat de mentale wereld waarin die gedachten bestaan niet compleet is.

Nu ga ik over op de essentie van de energie en informatie. Daarbij schieten woorden tekort. Dus moet ik eigenlijk stoppen.

Om toch een hint te geven, nu we dan toch raken aan de grens van het heilige. (dat is de essentie van die onpersoonlijke onkenbare energie)

Er zijn gnostieke-mystieke ervaringen van die grens met onze menselijke ervaringen!

Ulrich noemt het "transcendente emotie". sunyata-leegte

Rudolt Otto in hoofdstuk 6 punt 9 over het fascinans van het numineuze citaat:
"Hoewel dit gevoel vooral een mystiek kenmerk is, een spoor van dit 'overschuimende' leeft in elk echt gelukzaligheidsgevoel.. ...het duidelijkst.. ...bij ... genade, bekering, wedergeboorte...

... in christelijke vormen... verlossing van schuld en onderworpenheid aan zonde het vaste middelpunt.

Ik plaats dit nu even naast hoofdstuk "lege ruimte" volgens de kwantumtheorie uit het boekje "Elastisch universum" van George van Hal over de baanbrekende ideeën van Erik Verlinde.
Als je in staat zou zijn om de (lege) ruimte te bekijken op de allerkleinste schaal.. dan zou je een druk deinend, schuimend geheel zien.

Dat is dan de grens van energie en informatie, ik noem het "het veld van alle potentiële mogelijkheden."

Daar waar onze tijd niet bestaat, daar waar geen ego kan zijn, waar geen ruimte is,

waar niets is: omdat alles er is.
(duidelijk toch?)

Shiwa zei

Jan.
Hierbij in de taal van een filosoof (Libbrecht): die is daar beter in dan ik. Niet dat ik het 100% met hem eens ben, maar dat doet er niet toe. Het is een visie op energie en informatie waar ik heel erg in mee kan gaan.

http://r.search.yahoo.com/_ylt=A7x9Ukknx3hYii0A516fKgx.;_ylu=X3oDMTByMm4zYjFxBHNlYwNzcgRwb3MDNQRjb2xvA2lyMgR2dGlkAw--/RV=2/RE=1484339112/RO=10/RU=http%3a%2f%2fwww.damon.nl%2fwosmedia%2f694.pdf/RK=0/RS=h64RgA.g4z9Ep0NPtiBA5MM3Cgk-
(pdf 692 met enkele pagina's)


http://mens-en-samenleving.infonu.nl/levensvisie/84559-de-filosofie-van-ulrich-libbrecht-in-een-notendop.html

Trouwe Lezeres zei

Beste Shiva,

Dank voor je reacties! Ze geven me hier en daar herkenning en op andere plekken stof tot nadenken.
Ik ben niet zo handig met internetten en zo, kan alleen de tekst onder de laatste link te voorschijn laten komen. Zou je die andere linken voor mij bruikbaarder willen maken?

Shiwa zei

Beste Trouwe Lezeres.

Het is mijn schuld, je moet "(pdf 692 met enkele pagina's)" op het einde niet meelinken. Dat was een aanwijzing, de PDF vind je dan in de "download" map in de PC.
link opnieuw

http://r.search.yahoo.com/_ylt=A7x9Ukknx3hYii0A516fKgx.;_ylu=X3oDMTByMm4zYjFxBHNlYwNzcgRwb3MDNQRjb2xvA2lyMgR2dGlkAw--/RV=2/RE=1484339112/RO=10/RU=http%3a%2f%2fwww.damon.nl%2fwosmedia%2f694.pdf/RK=0/RS=h64RgA.g4z9Ep0NPtiBA5MM3Cgk-

Het zijn enkele pagina's van het boek: "wereldburger" (als lokkertje)

Ik heb nog een leuke link gevonden. Vanuit een teilharddechardin-er. Dus komt mooi bij "christelijk" naturalisme.

Het gaat over deel 1 Van zijn dikke boeken (die zeer goedkoop zijn)
-ik blijf natuurlijk "Hollander" zouden de Limburgers zeggen :) -

Daar staat:

[" "Elk punt is middelpunt, dus ook waar ik mij bevind," zegt hij met Nicolas Cusanus. (blz.9) En... "Ik ga uit van de idee, dat ikzelf het middelpunt ben van het universum, het 'subjective principle' waarvan ook Whitehead uitging. Het subject is de rijkste bron van informatie over alle dimensies van de werkelijkheid" (blz.l7). "]

verderop:
"We worstelen nog steeds met de resten van een denken in 'zijnden', vaststaande gegevenheden, entiteiten. De verschijnselen, die zich aan ons voordoen, zijn echter voortdurend in wording."

Ik merk dat ik niet voor niks Shiwa noem...onderaan taal S=O (subject=object)

http://www.teilharddechardin.nl/oud/libbrecht-comparatieve-filosofie-1.htm

Trouwe Lezeres zei

Hahaha, beste Shiwa, dank je! Ik had in al mijn onnozelheid dat hele blok van een link in drie stukken verdeeld!!
Het leven is soms zo leuk!

Egbert zei

@Shiwa: , ik voel (soms) Chi (bij tai chi),

Dan doe je het blijkbaar wel goed, ik beoefen zelf ook een vechtsport, geen Tai Chi overigens wat trouwens van origine een Chinese vechtkunst betreft, met veel verschillende stijlen, ik heb wel eens mensen gesproken die al jaren lang Tai Chi beoefenen met als gunstig resultaat zeer zeker diepe ontspanning, maar de Qi of Prana (een aanduiding voor een soort van universele alles doordringende energie inherent aan alles wat bestaat, hebben ze nog nooit daadwerkelijk ervaren, dat geldt ook voor fenomenen als Chakra's (energiecentra), Kundalini energie, (schijnt zelfs gevaarlijk te zijn om hiermee te gaan experimenteren stelde filosofe Stine Jensen die het zelf ook beoefent, ik weet eerlijk gezegd niet wat ik er allemaal van moet denken, maar kan ook niet uit ervaring spreken.

Shiwa zei

@Egbert
Je hebt het over datgene wat ik ervaar als mens en waarvan ik weet dat het taboe is in mijn vakgebied.

Ook ik ben westers opgevoed. Daarom is het soms moeilijk mijn subtiele gevoelens niet weg te redeneren zoals:
"Men zegt wel dat het chi is, maar het kan ook gewoon statische elektriciteit zijn vanwege de hoge huidweerstand vanwege de grote ontspanning waardoor er minder transpiratie is en daardoor minder geleidende ionen op de huid zitten.

Kijk als je dat doet, dan is in korte tijd alle gevoel weg. Dan ben je niet meer "levend" en "voelend". Dan verwissel je de ervaren fenomenen voor een eigen wereldbeeldje dat zekerheid verschaft en dan zet je "grenswachten" achter de zintuigen die niet binnen laten wat je nog niet "snapt".

En wonderlijk is dat dan de leraar zegt: Je zit teveel in je hoofd. Hoe weet hij dat dan, vraag ik me af. Hij heeft wel gelijk!

En ik ken zat technische en wetenschappelijke collega's die zelfs dat soort gevoelens met een zekere agressie ontkennen: dat is "inbeelding", zeggen ze.

Echter ze hebben voor mij geen afdoende verklaring wat "inbeelding" nu werkelijk is. Als ik doorvraag worden ze weer agressief.

Gelukkig heb ik ook zeer ingrijpende ervaringen gehad, onder andere van kundalini die op natuurlijke wijze ontstond, zonder dat ik "de theorie kende", of althans (voor zover ik me herinner) het fenomeen totaal niet 'her'kende.

Dat "niet kennen" (met de ratio) van een nieuw optredend fenomeen is een voorwaarde voor mij om een fenomeen serieus te nemen, en niet in een "zweef-theorie" te gaan geloven. Er zijn velen (vooral bepaalde vrouwen) die "zweverig" zijn. Soms haten ze me. Dan ben ik de "wetenschapper", maar in mijn vak ben ik dan de "zwever".

(het is ook nooit goed ;) )

Ik kan zeggen dat ik drie dagen echt met hoofdpijn heb rondgelopen, vanwege de energie die door mijn ruggengraat ging van mijn heiligbeen naar mij schedel en drie maal heen en weer. Pas later kwam ik erachter dat het door het zogenaamde sushumnakanaal ging.

Het kan echt gevaarlijk zijn, ik weet niet wat er gebeurd zou zijn als mijn 7de chakra geopend was geweest.

Behalve bij mijzelf, heb ik ook bij een vriend de hitte gevoeld bij zijn 7de chakra na een eerste zen-les in het klooster van de trappisten in Zundert.
(lekker bier dat trappist ! )

Kijk, vanwege deze en andere paranormale ervaringen sta ik meer open voor alternatieve wereldbeelden. Ook volg ik graag de nieuwtjes in de fysica.

Zo bouw ik mijn superconceptje op. Ik sprokkel hier en daar wat bijeen...

Dat is nu widerutsjoch, Jan !!!

Met vriendelijke groet aan ieder: vriend en vijand, gelovig of ongelovig of wetend-mystiek.

alaaf (zeggen ze hier in Limburg met carnaval) (ze vallen graag in het vlees hier in het zuiden)
(zonde, zouden ze zeggen in het noorden)

p.s., jij hebt ook ervaringen Egbert: na die meditatie op een demonische Indische godheid, heb je ergens geschreven. Niet vergeten of ontkennen: er is meer...

Egbert zei

@Shiwa: Laten we er nu eens vanuit gaan dat er een fenomeen als Qi bestaat, (adem, levenskracht, vitale energie of spirituele energie dat deel uitmaakt van alles wat bestaat, volgens Wikipedia) hoe kun je dan weten dat jij dat persoonlijk hebt ervaren, ik ervaar ook wel eens een prettige warme gloed welke door mijn gehele lichaam stroomt maar voel niet de behoefte om daar e.e.a. etiketje op te plakken.
Dat is en blijft een subjectieve aangelegenheid.
En daardoor wordt ik beslist niet minder levend en voelend, integendeel, meestal zit je natuurlijk wel in je hoofd, omdat de praktijk van het alledaagse leven dat nu eenmaal vereist, maar niet altijd.

Iets doen, een activiteit ontplooien, waardoor je volledig wordt opgeslokt, een sterke concentratie vereist laat je ook even jezelf vergeten. Bijvoorbeeld, ik noem maar een dwarsstraat, een potje tafeltennis of schaken.

Je schrijft; Het kan echt gevaarlijk zijn, ik weet niet wat er gebeurd zou zijn als mijn 7de chakra geopend was geweest.

Nee, ik heb ook echt helemaal geen idee. Gelukkig maar dat de zevende chakra niet was geopend. Waarom eigenlijk niet. Een mens kan toch heel wat meemaken in dit leven.

Zoals ik het zie heb je bepaalde fysieke sensaties ondergaan die je niet zo snel kan thuis brengen en welke je achteraf op grond van bepaalde kennis waarover je beschikt, je ooit eens hebt verworven, gaat rubriceren, TL doet dat m.i. eveneens met haar metafysische ervaring, (alles is liefde) maar (nogmaals) het blijven subjectieve ervaringen waar een ander helemaal niets mee aankan en wat ook niets bewijst.

Behalve voor de betrokkene zelf natuurlijk, die komt op een dergelijke wijze tot zijn/haar eigen wereldbeeld.

Natuurlijk is er meer, probeer eens in trance te raken en vervolgens automatische te gaan schrijven, wie weet wat je dan nog gaat ontdekken.

Shiwa zei

Egbert.
Je argumentatie is juist.

Wat ik probeerde aan te tonen is nu juist dat het enige mogelijke uitgangspunt de subjectiviteit is.

Het lijkt of je het daarmee niet eens bent?

Als subject kan je subtiele en nadrukkelijker ervaringen en ook extreem numineuze fascinerende angstwekkende ervaringen hebben. Ook van volmaaktheid en liefde.

Dat verschil probeerde ik aan te geven.

Eigenlijk lijkt mij dat de enige betrouwbare wetenschap, de wetenschap van de fenomenen.

Ik probeer een middenweg te vinden tussen de ratio en het gevoel.

Bij subtiele ervaringen is het van belang zoals ik aangaf niet te gaan zweven. Maar bij sommige ervaringen van slechts één moment, kan een mens totaal veranderen voor de rest van zijn leven.

Dat wilde ik toevoegen aan jouw stukje.

Als voorbeeld, mijn ervaring van volmaaktheid was zo diep, enkele decennia geleden, dat ik vanaf dat moment niets behoefde na te streven. Waarom zou je? Als alles reeds volmaakt is, was en zal zijn! Ik doe wat ik doe omdat het zich aandient.