zondag 22 november 2015

Distelvelden

De werkelijkheid klopt of de werkelijkheid klopt niet.

Indien de werkelijkheid klopt, dan is 't opvallend dat juist de laatste stukjes van de legpuzzel ons zoveel hoofdbrekens kosten. Immers, al bestaat een leg-puzzel uit duizenden stukjes, naarmate men meer stukjes van de puzzel gelegd heeft wordt de oplossing steeds duidelijker en is het des te eenvoudiger om de puzzel te voltooien.

We zouden de beschrijving van de wereld langzamerhand dan ook eens moeten voltooien. In plaats daarvan vergroten de wetenschappers het raadsel slechts en is er van grote doorbraken die ons inzicht in de werkelijkheid scherpen geen sprake.

Indien de werkelijkheid niet klopt, mag men verwachten dat naarmate we langer doorgaan met zoeken, het aantal raadselen en onoplosbare zaken groter wordt- zoals nu het geval is. Immers, hoe verder men reist, hoe groter de kans dat men op distelvelden en moerassen stuit.

Wanneer zal 'de' wetenschapper bereid zijn te erkennen dat onze denkwijze beperkt is en de werkelijkheid niet klopt?

Is eenmaal 'het hek van de dam' dan zijn er een hoop raadselen die tóch op hun plaats vallen: dan blijkt dat 'ik' toch de baas ben in mijn eigen hoofd, ook al is daar geen passende verklaring voor; dan blijkt dat ik een 'zelf' ben, dat geen stoffelijk substraat in 't brein heeft.

Ook is er dan weer plaats voor ongeveinsde mystiek.

Geen opmerkingen: